١-   “ بانو در شهر آينه“ (١٩٩٥)

( با ٢ اجرا)

نويسنده: نيلوفر بيضايی

حركت نگار: محسن حسينی

بازيگران: هرمين عشقی، سپيده قديری ، ه پويا ، پروين شجاعی، افسانه جمالی

 

 

  درباره ی نمايش:

 نمايشی در ١٨ اپيزود و با متنی شعر گونه . در اين نمايش آنچه امروز بر  زنان در ايران می گذرد و فشاری كه برآنها وارد می شود از  طريق تصوير مرور می شود و در عين حال تصوير زن- خدا  (آناهيتا) كه در اساطير ايران  ريشه دارد ، در مقابل بی تصويری امروز زنان (بلحاظ حقوقی) گذاشته می  شود...

 

 

٢-   “ مرجان، مانی و چند مشكل كوچك “
(١٩٩٧-١٩٩٦)

             (با ٢٥ اجرا در اروپا)

نويسنده و كارگردان : نيلوفر بيضايی

آهنگساز : رضا نوروز بيگی

طراح صحنه و لباس : امير رازی

بازيگران : رامين يزدانی ، يگانه طاهری ، هديه عشقی ، حميد ، هرمين عشقی ، داود سلطانی ،

علی  محمدی ،  منوچهر كابلی ،   پروين شجاعی ،  شبنم مددی ، ه . پويا

  درباره ی نمايش :

 

“مرجان“ از همسرش “ مانی ” جدا شده است . مانی اما حاضر نيست اين تصميم را بپذيرد و گمان می كند كه همچنان عاشق اوست.

 در اين نمايش مرجان و مانی هر يك فرصت می يابند تا دريافتهای خود را از“ عشق“ و“ رابطه  عاشقانه “ بازگو كنند.

 

 

 

٣-   “ بازی آخر“ (١٩٩٨-١٩٩٧)

            (با ٢٦ اجرا در اروپا)

نويسنده و كارگردان: نيلوفر بيضايی

آهنگساز : رضا نوروز بيگی

طراح صحنه و لباس : نيلوفر بيضايی 

بازيگران: هرمين عشقی، داود سلطانی، روناك نويدی، منوچهر كابلی، شبنم مددی

  درباره ی نمايش:

 

تصور كن سالها تشنه ی كمی آزادی باشی و بعد ناگهان جايی در جهان بدان دست يابی! با آزادی بدست آمده چه خواهی كرد؟

"مانا" ، يك زن فمينيست، "سارا" خواهر او كه زنی سنتی است، "سپهر" كه هنرمندی همجنس گراست،

"خورشيد" كه دختركی لال است و بالاخره "شهردار"  كه سياستمداری در پی قدرت است ، در اين بازی حضور پيدا می كنند .

اين نمايش درباره ی انسانهايی است كه با بحران درگير می شوند و نيز درباره ی آنها كه از آن می گريزند.

 

 

٤-   “سرزمين هيچكس“
(١٩٩٩-١٩٩٨)

             (با ٣٦ اجرا در اروپا)

نويسنده و كارگردان: نيلوفر بيضايی

آهنگساز: رضا نوروز بيگی

طراح صحنه و لباس : نيلوفر بيضايی

فيلمبرداری قسمتهای ويديويی : امير رازی ، علی صمدی

با بازی : پروانه حميدی

درباره ی نمايش:

 

زنی تبعيدی از زندگی اش می گويد. او با وجود دوری از وطن از اينكه در جامعه ی ميزبان آزادی هست ، شاد است،

اما احساس تنهايی و انزوا و ياد همنسلان كشته شده اش ، ياد فشار و توهين و تحقير او را رها نمی كند. او به خودكشی می انديشد ...

 

 

٥-   “ چاقو در پشت“ (٢٠٠٠-١٩٩٩)

            (با ٢٥ اجرا در اروپا)

            نويسنده: كاوه اسماعيلی

            كارگردان و طراح صحنه و لباس : نيلوفر بيضايی

            موسيقی: رضا نوروز بيگی ، شيلا كاندرا

           بازيگران: هرمين عشقی ، فرود حيدری ، ساحل بدرود ، علی فرجی ، شبنم مددی

درباره ی نمايش:

 

زخم خورده ای در ميان جمعيت تظاهر كننده . هيچكس حاضر نيست به او كمك كند، چرا كه همه از عواقب آن می ترسند ...

 

 

 

٦-   “روياهای آبی زنان خاكستری“
(٢٠٠١-٢٠٠٠)

           (با ٣٠ اجرا در اروپا)

           نويسنده و كارگردان: نيلوفر بيضايی        

           آهنگساز: رضا نوروز بيگی

           طراح صحنه و لباس : نيلوفر بيضايی

           بازيگران: پروانه حميدی، ميترا زاهدی ، ژاله شعاری

 درباره ی نمايش:

 

مينا و سودابه دو زن بازيگر هستند كه از ادامه ی حرفه شان  در ايران محروم شده اند .

يكی از آنها ايران را ترك كرده و ديگری در ايران مانده است .

رويای مشترك آنها ، يعنی ادامه ی حرفه شان در جامعه ای آزاد با واقعيتهای تلخ سياسی و اجتماعی حاكم بر ايران در تضاد قرار دارد ...

 

 

٧-   “ سه  نظر درباره ی يك مرگ“
(٢٠٠٢-٢٠٠١)

           (با ١٨ اجرا در اروپا)

            متن : مينا اسدی

           تنظيم برای اجرا و كارگردانی: نيلوفر بيضايی

           موسيقی : سوسن شاكرين ، رضا نوروز بيگی ، شيلا كاندرا

           طراح لباس و صحنه : نيلوفر بيضايی

           فيلمبرداری قسمتهای ويديويی : احمد نيك آذر

           بازيگران : هرمين عشقی، ساحل بدرود

     درباره ی نمايش:

 

سه زن در سوگ مرگ مرد زندگی شان نشسته اند .

همسر او ، معشوقه اش و مادرش...

نمايشی  در شش تابلو درباره ی زنانی كه بر ضد يكديگرند و نه با هم !

 

 

 

٨-   “ بوف كور“
(٢٠٠٥-٢٠٠٤)

           (با ١٢ اجرا در آلمان)

            متن : صادق هدايت

           تنظيم برای اجرا و كارگردانی: نيلوفر بيضايی

           موسيقی : رضا نوروز بيگی

           طراح لباس و صحنه : نيلوفر بيضايی

           بازيگران : منوچهر رادين ، فرهنگ كسرايی، هرمين عشقی

     درباره ی نمايش:

 

... لازمه ی تداوم زندگی ، ايجاد نوعی فاصله است با ذهنيت نيستی و مرگ، به فراموشی سپردن مرگ. اگر نتوانيم اين فاصله را ايجاد كنيم، دچار نوعی جنون می شويم، وارد دنيای ناشناسی می شويم.

بوف كور توصيف موقعيتی است ميان زندگی و مرگ. آنكس كه راهی و ياری ندارد، راه گريزی نيز از اين موقعيت نخواهد يافت و “ سكوت زبانی را كه ما نمی فهميم“ در عمق تاريكی كه سرتاسر زندگی را در بر گرفته است، می شنود. از آنجاست كه تصاوير بيشماری از اعماق گردابی هولناك. تصاويری كه در خاطرات فراموش شده ، رويا و كابوس در حافظه زنده می شود، دوباره ظاهر می شوند.

بوف كور حاصل اين لحظه های تكرار شونده ، تصاوير مكرر است. بوف كور بر بستر فضايی آميخته  با حس تنهايی و مرگ به عشق می نگرد كه می بايست ما را از اين حسهای نابود كننده رهايی ببخشد. اما عشق مانند آهنگی زيباست كه خواننده اش موجودی زشت و پست است. موجودی كه مجاز نيستيم با تعمق به او بنگريم.

 

 

٩-   “ بوف كور (اجرای دو زبانه فارسی / آلمانی)“
(٢٠٠٤)

           (با ٢ اجرا در ماينس و فرانكفورت)

            متن : صادق هدايت

           كار مشترك : تام پايفر و نيلوفر بيضايی

           موسيقی : رضا نوروز بيگی

           طراح لباس و صحنه : نيلوفر بيضايی

           بازيگران : هرمين عشقی ، ماريا پينی يلا ، منوچهر رادين ،
                           كريستف ماش ، فرهنگ كسرايی ، رالف لوورنس

 

 

١٠-“ نه بهشت ، نه جهنم“ (پنج نگاه به اسلام)  

       گروه تئاتر مارالام- سوئيس(٢٠٠٥)

(با ٩ اجرا در زوريخ)

 

پنج متن نمايشی : ”نويسنده“ از رجا عالم (عربستان سعودی)،

“دختران خورشيد“ از نيلوفر بيضايی (تهران-فرانكفورت)،

“روزهای من آنجا“ از حسن حميد (سوريه)،

“پارچه ها“ از يوهانا ليیر(سوئيس)،

“ برزخ“ از شوكران (ايران)

كارگردان : پتر براشلر

بازيگران: آنه ماری كوستر(سوئيس)،

كريستينا فون هولت (سوئيس)،

انعام والی (عراق)

 

درباره ی نمايش:

 

پنج قطعه ی نمايشی از پنج نمايشنامه نويس درباره ی اسلام و زندگی تحت حاكميت اسلاميون. درباره ی انسانها و جانها و روانهايی در حصار تعصب ، خشونت و خشم. همچنين درباره ی انسانهايی كه از دين پرچم سركوب نمی سازند و همزيستی و احترام به ديگری را از هر ارزشی والاتر می دانند. درباره ی تضاد و تناقض، آشفتگی و سرگردانی ميان سنت و مدرنيته.

 

١١-   “ بيگانه چون من و تو“ (٢٠٠٧-٢٠٠٦/بزبان آلمانی)

( با ٣ اجرا در فرانكفورت)

            بر اساس متنی از: فرهنگ كسرايی و ماريا پی نيیلا              

             تنظيم و كارگردانی: نيلوفر بيضايی

بازيگران: ماريا پی نيیلا (اسپانيا- آلمان)، پروانه حميدی (ايران)، شكريه دونمز (تركيه)، فرهنگ كسرايی (ايران)، انعام والی (عراق)

 

يك زن مهاجر و يك مرد تبعيدی در آلمان با يكديگر آشنا می شوند و يك رابطه ی عاشقانه  آغاز می كنند. هر دو از ريشه ها كنده شده  اند و تلاش می كنند تا در اين عشق تازه موطنی نو بيابند. امكان زندگی در “اكنون“ تحت الشعاع زخمهای “گذشته“ قرار می گيرد و بحرانهای پياپی حس بيگانگی را در لايه های مختلف اين رابطه تشديد می كند...

 

١٢-   آوای سكوت (٢٠٠٦-٢٠٠٧  بزبان آلمانی)

(كاری از گروه تئاتر نار)

(با ١٠ اجرا در آلمان)

         تنظيم متن و كارگردانی: نيلوفر بيضايی

           بازيگران: ماريا پی نيیلا، پروانه حميدی، شكريه دونمز، انعام والی

 

چهار زن از چهار مليت گوناگون كه وجه مشتركشان زندگی بعنوان مهاجر و تبعيدی در آلمان است و هيچيك با كليشه های موجود همخوانی ندارند، از خود می گويند. در اين نمايش در پانزده كلاژ نمايشی كه از تركيب، موسيقی، تصوير، مونولوگ، نقل قول، آواز و حركت تشكيل شده،  تلاش می شود تا سكوت آوای تبعيديان ومهاجرين فرای كليشه ها شكسته شود...